Beste medeshakers, we zijn weer zover… het einde van het schaakseizoen is opnieuw een feit. Of althans op enkele calamiteiten(zoals het bepalen van de kampioen) niet te nauw gekeken.
Hoog tijd om een balans op te maken dus.
Laat ons met een positieve noot van start gaan; zowaar engageerden de meeste shakers zich voor een volgend seizoen, met weliswaar een ietwat afgeslankt programma.
Freek geeft er de brui aan. Wie er tijd voor heeft moet maar de statistieken eens opzoeken, maar volgens mij is Freek bij de shakers toch wel goed voor een of ander record.
Piet heeft nog geen uitsluitsel gegeven voor het volgend seizoen, maar zal toch een (paar) tandjes moeten bijsteken inzake het vermijden van absenteïsme. Bijna bepaalde Piet dit jaar door zijn afwezigheden de loop van het kampioenschap. Bij deze, en in naam van de shakers: Piet we zouden je er graag opnieuw bijhebben volgend seizoen, maar graag wel met een iets groter engagement.
Philip speelde zowaar zijn beste shakersseizoen ooit. Niet alleen koste hij Sven mogelijks de titel(samen met germain), hij speelde bij momenten sterk schaak en eindigt dan ook terecht op een mooie vierde plaats.
Germain is het spelletje duidelijk nog niet verleerd, en blijft toch steeds een kwaaie tegenstander. Hij sluit een knap seizoen af op de derde plaats. Dat hij dit nog maar enige jaren volhoudt zou ik zo zeggen.
Tom, Pascal en Luc lieten het enigszins afweten dit seizoen. Niet dat ze opeens het schaken verleerd zijn, maar aan motivatie leek het soms een beetje te ontbreken. En iedereen weet het; in schaken is speelsterkte soms ondergeschikt aan de wil om te winnen. Van Luc weten we dat hij inmiddels een microchip heeft laten inplanten op zijn schedel die kleine golfjes van genot naar zijn pleziercentrum stuurt telkens hij een goede zet vindt. Voor volgend seizoen zal hij er dus weer staan. Pascal, wiens pleziercentrum nu reeds overgeprikkeld wordt zal een alternatieve oplossing moeten zoeken en Tom…was dit seizoen de beste rock-a-billy van de shakers.
Bernard miste zijn intrede niet. Hij veegde de verzamelde tegenstand op een hoopje, en moest enkel in de onderlinge duels met Sven het onderspit delven. Sven speelde een knap seizoen en verloor zijn eerste en enige partij van Germain in een van de laatste ronden. Een onderling duel zal moeten uitmaken wie met de hoofdvogel gaat lopen. Bernard vertelde zijn vriendin al vol zelfvertrouwen dat hij zou winnen, terwijl ten huize Sven de gebruikelijke regel “niet winnen is niet binnen” van kracht blijft.
Om het met een scheidsrechterlijke term te omschrijven: wait and see.
Tot volgend seizoen!
