Verslag Ronde 12
Met de preciezie van een Zwitserse koekoeksklok begonnen de klokken(spreekwoordelijk gezien hun electronische aard) stipt om 20u30 te tikken. Germain volgde strikt de afgesproken regels op, de afwezigen ten spijt. Freek vermoedde dat hij de vergadering waarop dit was afgesproken had gemist(wat gezien zijn stiptheid die meer weg heeft van een Mechelse koekoeksklok niet ondenkbaar is) en maakte enig misbaar.
Nadat de lichte deiningen van commotie enigszins waren weggeëbt, werd er aangeschoven voor een potje schaak.
Luc haalde met een Scandinavische opening tegen Freek opnieuw zijn geliefde wapen boven. Het leverde hem geen windeieren op, gelet op de onorthodoxe aanpak waarmee Freek counterde. Normaal gezien slaat wit in de meeste gevallen de zwarte centrumpion, om daarna met tempo het paard te ontwikkelen, wanneer zwart terugslaat met de dame. Freek koos ervoor zijn e4-pion te verdedigen door f3 te spelen en Luc schoof zijn pionnen door en zette even later een centrum vast waarin zwart het meeste ruimte had. Ruimte die Luc uitstekend benutte door zijn paarden op de goede velden te positioneren. Bij Freek zat het allemaal een beetje vast van in den beginne, en ook al was de partij geruime tijd materieel min of meer in evenwicht; positioneel zag het er allemaal niet zo koosjer uit. Op een gegeven moment werd Freek dan ook logischerwijze door de druk op de stelling en het gebrek aan ruimte voor de eigen stukken in de fout gedwongen. Daarna kapzeisde het witte schip in snelvaart, compleet ingedeukt door de zwarte Luk-oil-tanker.
Bernard speelde een interessante partij tegen Germain. Niet alleen omdat Germain nog steeds een van de naaste achtervolgers is in het klassement, maar vooral omdat de partij op het scherp van de snee werd gespeeld met gedurfde zetten die het in zich hadden winst of verlies op te leveren langs beide kanten. De partij kan min of meer samengevat worden in twee sleutelmomenten. Vooreerst was er de ruil die aanleiding gaf tot een ultra-scherpe stelling; een loper(van Bernard) voor drie pionnen(van Germain). Omdat we nog ver weg waren van het eindspel zag de stelling er op dat moment heel erg complex uit-onduidelijk wie nu precies het voordeel had verworven. Germain slaagde er niet echt in de pionnenopmars van Bernard te stuiten, ondanks het overwicht in stukken. Met de tweede sleutelzet, het kwaliteitsoffer waarmee Bernard uitpakte, verzekerde onze nieuweling zich heel waarchijnlijk van de uiteindelijke winst. De pionnen marcheerden onverbiddelijk op de zwarte koning af en dwongen Germain in de fout. Latere computeranalyse van de partij zal moeten uitwijzen of de fout te vermijden was geweest en of Germain op dat ogenblik nog een reële kans had op winst. (Inmiddels analyse gedaan: voor de foute zet van germain geeft computer het voordeel aan germain, na de fout overweldigend voordeel voor Bernard-de blunder Tf8 die een pionvorkje toelaat op koning en toren kost Germ dus de partij).In ieder geval gierden de zenuwen aan weerzijden van het bord door de kelen en ere aan beide heren voor een uitstekende partij. Tot slot nog een pluim op de hoed van Bernard, die halverwege een remiseaanbod van Germain afsloeg in een stelling waarin veel shakers eieren voor hun geld hadden gekozen en het halve punt aanvaard.
Sven voorspelde dat de partij tegen Pascal een uitputtingsslag zou worden en kreeg daarin gelijk. De partij ging heel lang gelijk op en de klokken hadden al bijna een uur getikt eer daar verandering in kwam. De eerste onevenwichten kwamen er toen Sven met het doorschuiven van een zwarte pion het witte paard naar de achterste lijn terugdwong, waar het de rest van de partij een beetje knullig zou blijven toezien. De sleutelzetten die de partij deden kantelen kwamen echter een twintigtal minuten later. Pascal kon dame en loper vorken, al had hij daarmee op het eerste zicht slechts een afruil bekomen van de lichte stukken, omdat de dame het paard, nadat het de loper had geslagen kon terugslaan. Het idee was goed, want de zwarte loper bevond zich op een sterke diagonaal op de witte koningsstelling gericht en was bijgevolg het sterkere stuk.
Sven vond echter een sterke tegenzet, die hij eerlijkheidshalve pas zag nadat Pascal het vorkje had gespeeld. Hij sloeg de witte loper met zijn ander paard, hiermee de witte dame aanvallend. Dit terwijl zijn eigen dame nog steeds instond en terwijl de geslagen loper gedekt werd door een pion. Er waren aan deze zet echter talloze complicaties verbonden, waardoor Pascal niet gewoon de dames kon ruilen of het paard kon slaan met de pion . Doordat dame en koning op een lijn stonden, diende Pascal constant op zijn hoede te zijn voor een vork en een afruil van de dames zou ook tot stukverlies hebben geleid. Computeranalyse bevestigd min of meer het voorgaande. Het sappig uitziende vorkje bleek een blunder en de tegenzet bracht zwart stevig in het voordeel. Sven kon de druk verder opvoeren en Pascal liet het kopje een beetje hangen en gaf even later op. Al bij al een leuke partij die slechts in de eindfase beslist kon worden.
