“IK ZIE DIDIER VERBAERE ALLE DAGEN!!” was de kreet die met Philip mee kwam binnengewaaid, en de laatste wedstrijd van ronde 7 in gang bracht.
Ondanks de bijna gelijke aantallen waren de gasten aan de andere kant van de toog ons deze keer in decibels veel te sterk af.
Dit weerhield de voltallige crew der Shakers er echter niet van een spannende zevende ronde af te werken. Voorheen echter nog een kort bericht van 2 partijen uit ronde 6.
De vorige speeldag werd gekenmerkt door een redelijk massale afwezigheid waardoor behoorlijk wat inhaalpartijen werden veroorzaakt. Enkel Germain en Freek slaagden erin hun partij af te werken. Van wat ik daar van gehoord heb zullen ook deze heren snel weer terug in hun warme zetel gezeten hebben. Germain maakte er (en nogmaals, sorry Freek enkel van hear say) een one man show van en blies Freek van het bord. Tijd ook voor het moraliserende vingertje, want sommigen hadden nog inhaalpartijen af te werken en mogen daar in’t heel kort eens werk van maken(Piet?).
Ten huize Pascal eindigde dinsdag de inhaalpartij Pascal-Sven op remise. Pascal startte heel sterk en kreeg meer dan zijn deel van de kansen om de partij in een definitieve plooi te leggen. Helaas voor hem liet hij achterwege om reële schade aan te richten, waardoor Sven, die materieel het evenwicht hield, door wat afruilwerk terug in het spel kon komen. Een pluspion voor Sven dreigde zelf de hele partij op de helling te zetten voor Pascal, maar gelukkig voor hem zag Sven op een gegeven moment niet meer dan remise(wat door de computer thuis met klem ontkend werd!)wat door Pascal aanvaard werd. Al bij al over de hele partij toch een eerlijk resultaat me dunkt.
Germain begon dus voor het eerst dit seizoen als onbetwiste leider aan een speelronde(voorheen altijd gedeeld aan de leiding). Een verantwoordelijkheid die hij blijkbaar bijzonder moeilijk om dragen vond, want voor het eerst dit seizoen ook moest hij de duimen leggen. Tom was de beul van dienst, en maakte de klus af door in een behoorlijk evenwichtige gestarte partij eerst 1 pionnetje en daarna 2 in te pikken, en ook 1 van die twee veilig naar de overzijde te leiden. Tegen het geweld van een extra stuk kon zelfs Germain niet op en zo leed hij dus zijn eerste verlies dit seizoen. Tom deed in het klassement een gouden zaak en vindt na een ietwat mindere seizoensstart opnieuw aansluiting bij de kop van het klassement.
Sven, die dan weer voor het eerst dit seizoen de (gedeelde) leiding in ronde 6 uit handen had moeten geven, begaf niet onder de druk die door de broer van Didier Verbaere ontwikkeld werd. Philip kwam nogthans stevig voor de dag en slaagde erin een mindere openingsfase tot een min of meer evenwicht te brengen in het middenspel. Een positie kwam hierdoor op het bord die accuraat spel vereiste langs weerszijden door de gecomprommiseerde veiligheid van beide koningen. Het was Philip die de eerste en de laatste fout begin. Een pionvorkje hing al een tijdje in de lucht, maar Sven worstelde nog even met de praktische uitwerking. Uiteindelijk diende hij zelf eerst een pionnetje te offeren om het (mini) plannetje tot uitvoer te kunnen brengen. Philip zag dit niet aankomen en moest het vanaf dit moment met een toren minder stellen. Toen even later door een aftrekschaak de dame verloren ging eindigde Philip de partij met de droeve noot “Ik zie ook niets hé”.
Luc maakte “met zijn ambetante paarden altijd” Pascal het leven zuur. Ik vermoed een zekere psychologische dwangmatigheid bij Pascal om tegen deze tegenstander steeds een stuk weg te geven(en het liefst een belangrijk), want in een daad van ware naastenliefde deed Pascal zijn Dame cadeau. Meer moet (en excuses aan de spelende partijen) dan ook over deze partij niet gezegd worden, behalve dan dat Luc alweer zijn positie in de top van het klassement met hand en tand verdedigt.
Piet en Freek werkten de laatste partij van de avond af. Piet trok door -en ik wend me opnieuw tot caféklap achteraf- een blunder van Freek aan het langste eind. Unlike Pascal vond Freek de vriendschap van Piet slechts een minder stuk waard, maar Piet toonde desalniettemin zijn dank door vakkundig het punt binnen te rijven.
Voor het kampioenschap brengt dit(wegens onder andere nog een inhaalpartij voor Luc) een top vier teweeg die dichter op elkaar zit dan een boer op zijn kiekens. Daarna volgt een kloofje met de tweede helft van het klassement. Sven voert voorlopig het minipelotonnetje aan, maar Luc moet Piet nog partij geven en meende mede hierdoor (in een ongetwijfeld zwak moment(naar het schijnt overwoog men ooit nog een gedwongen opname)) kampioen te kunnen spelen dit seizoen. U en de verslaggever weze gewaarschuwd!
