Woensdag 1 oktober werd het officiele startschot gegeven van het nieuwe shakersseizoen light-versie. En de ‘light’ slaat voor het goede begrip op het aantal deelnemers en in iets mindere mate over het verlies aan kwaliteit.
Het belooft opnieuw spannend te worden en daar lijken alvast Pascal en Piet ten volle van overtuigd door meteen hun eerste punt binnen te rijven.
Pascal maakte Philip in zoals mijn grootmoeder dat met de potjes confituur van weleer placht te doen. Philip kwam-zonder weliswaar extreme blunders te begaan- stelselmatig in een steeds zwakkere positie terecht, wat al gauw resulteerde in kwaliteitsverlies en even later zelf in stukverlies. Pascal hield, geholpen door zijn weelderige haardos, het hoofd koel en slaagde er zonder al te veel problemen in het punt te halen.
Piet kwam tegen Tom aanvankelijk in een ietwat minder uitgangspunt terecht: hij moest een stuk geven, maar kreeg er twee pionnen voor. Tom moet even later dan toch minstens één mindere zet gedaan hebben, want de volgende keer dat ik even toeschouwer speelde had Piet het verlies reeds ruimschoots gecompenseerd door Tom een vol stuk op achterstand te zetten. Balen was dat voor Tom, die er niet meer in slaagde het tij te doen keren en tegen een secuur speeldende Piet uiteindelijk het onderspit delfde.
Germain toverde naar aloude gewoonte aan een stevig tempo zetten op het bord in zijn partij tegen Sven, die zich enigzins liet overhalen om ook een stuk sneller te spelen dan gewoonlijk. De partij was de hele tijd behoorlijk in evenwicht, en een logische remise werd uiteindelijk afgesproken.
Luc speelde voornamelijk met de donkere loper. Buikloper(vergeef me het grapje) welteverstaan, want hij gaf verstek wegens ziek, waardoor Freek werkloos moest toezien hoe bovenvermelde partijen zich naar hun plot ontwikkelden.
