Clubkampioenschap ronde 2

Gisteren konden we op een voltallige aanwezigheid rekenen. De messen werden geslepen en de degens gekruist. Een impressie gebaseerd op de cafégetuigenissen achteraf:

Philip-Germain

Beide partijen speelden een aantal obligate openingszetten en deden dat in een stevig tempo en zonder onmiddellijk zichtbare fouten. Bijgevolg was de partij bij het afronden van de opening vrijwel in evenwicht. Philip zat zichtbaar te denken aan glorieuze overwinningen in zijn andere club toen hij Germain de kans gaf een vol stuk in te palmen door middel van een paardvorkje. Men kenne het gezegde: eens het verval is ingezet… en zo speelde ook deze partij zich verder af. Een stuk werd er twee en resulteerde in het onvermijdelijke. Aldus geschiede… Germain kan tevreden terugblikken op zijn seizoensstart.

Sven-Piet

Geen verrassingen in de opening. Piet speelde zijn zelfde en doorgaans stevige openingsspel en Sven reageerde daar in teken van een snelle ontwikkeling. De keuze tussen lange of korte rokade bleef een tijdje over de partij hangen tot Sven met zijn lange rokade de knoop doorhakte. Dit gaf Piet, die kort rokeerde, de kans om een aanval op te zetten met pionnen en toren op de dameszijde, een vooruitzicht dat Sven toch enige schrik inboezemde. Helaas voor Piet liet hij na om deze aanval ook daadwerkelijk op poten te zetten, waardoor Sven het initiatief kon nemen met een pionnenstorm aan de koningszijde. In een paar zetten leek de partij die kort daarvoor nog behoorlijk in evenwicht was in het voordeel van Sven te zullen kantelen met een veelbelovende aanval op de koningspionnetjes. Omdat het materieel echter nog compleet gelijk stond, en het niet de eerste keer zou zijn in de roemrijke geschiedenis van de shakers dat een mislukte aanval als een ontplofte rat terug in het gezicht van de verbaasde overmoedigaard terecht kwam, was behoedzaamheid en correct spel geboden. Het was echter Piet die blunderde en vervolgens met een vol stuk achter begaf onder de aanvalsdruk. Resultaat 1-0

Tom-Luc

Tussen Tom en Luc geen opvallende blunders waar te nemen. Wel besliste een pionnetje door Luc gewonnen in een beslissende fase over de winst. De partij nam een behoorlijk snelle start en werd in een correct uitgevoerd eindspel door onze Luc binnengerijfd, waardoor deze de torenhoge verwachting van toekomstig kampioen voorlopig lijkt in te lossen.

Pascal-Freek

De verrassing van de avond wellicht was deze partij. Pascal was vergeten dat er geschaakt moest worden en werd daar middels een telefoontje van Sven attent op gemaakt. Helaas vergat hij ook om eenmaal aanwezig dat er geschaakt moest worden, en dat koste hem volledig ten verdienste van een sterk spelende Freek pion na pion. Na drie pionnen achter had Freek het wel gezien(hoewel de schrik voor blunders als een schaduw over zijn schouder bleef hangen) en dacht af te wikkelen naar een eindspel door de dames te ruilen. Pascal moet hier gedacht hebben(of wellicht niet gedacht at all): een pionnetje meer of minder… want de vierde pion werd Freek gratis aangeboden. Dank u wel 0-1 opgave Pascal

Eerste speeldag seizoen 2008-2009

Woensdag 1 oktober werd het officiele startschot gegeven van het nieuwe shakersseizoen light-versie. En de ‘light’ slaat voor het goede begrip op het aantal deelnemers en in iets mindere mate over het verlies aan kwaliteit.

Het belooft opnieuw spannend te worden en daar lijken alvast Pascal en Piet ten volle van overtuigd  door meteen hun eerste punt binnen te rijven.

Pascal maakte Philip in zoals mijn grootmoeder dat met de potjes confituur van weleer placht te doen. Philip kwam-zonder weliswaar extreme blunders te begaan- stelselmatig in een steeds zwakkere positie terecht, wat al gauw resulteerde in kwaliteitsverlies en even later zelf in stukverlies.  Pascal hield, geholpen door zijn weelderige haardos, het hoofd koel en slaagde er zonder al te veel problemen in het punt te halen.

Piet kwam tegen Tom aanvankelijk in een ietwat minder uitgangspunt terecht: hij moest een stuk geven, maar kreeg er twee pionnen voor. Tom moet even later dan toch minstens één mindere zet gedaan hebben, want de volgende keer dat ik even toeschouwer speelde had Piet het verlies reeds ruimschoots gecompenseerd door Tom een vol stuk op achterstand te zetten. Balen was dat voor Tom, die er niet meer in slaagde het tij te doen keren en tegen een secuur speeldende Piet uiteindelijk het onderspit delfde.

Germain toverde naar aloude gewoonte aan een stevig tempo zetten op het bord in zijn partij tegen Sven, die zich enigzins liet overhalen om ook een stuk sneller te spelen dan gewoonlijk. De partij was de hele tijd behoorlijk in evenwicht, en een logische remise werd uiteindelijk afgesproken.

Luc speelde voornamelijk met de donkere loper. Buikloper(vergeef me het grapje) welteverstaan, want hij gaf verstek wegens ziek, waardoor Freek werkloos moest toezien hoe bovenvermelde partijen zich naar hun plot ontwikkelden.