Mercatel uit Sint-amandsberg was de tegenstander van de avond. Met een beetje vertraging konden de vier partijen van start gaan. Klaas die een zieke Randy verving nam plaats aan het eerste bord, Sven Carlier, die 100 dagen gevierd had op zijn school en gehaast was om die viering verder te zetten op de fuif van de zesdes, nam het tweede bord voor zijn rekening. Pascal op bord drie en Sven op bord vier vervolledigden de Wetterse ploeg. Een kort verslagje:
Bord 1:
Klaas speelde zoals vanouds Spaans met wit. Zijn tegenstander stelde hem in de opening niet onmiddellijk voor concrete problemen, waardoor Klaas de Spaanse openingsopzet, nl een sterk centrum probleemloos kon bereiken. Qua materiaal bleef de partij vrij lang in evenwicht, doch Klaas genoot duidelijk de betere stelling en beter geplaatste lichte stukken. Dit voordeel kon hij uiteindelijk omzetten in winst, door de partij in een stellingtype te sturen waarin hij zich als een vis in het water voelde.
Bord 2:
Alweer een sterke partij van Sven C. , die tegen een nochthans niet onaardige tegenstander met de zwarte stukken aanvankelijk gelijk kon komen, en later in de partij zelf een aardig voordeel kon verwerven in de vorm van een loper voor een pion of wat. Toch was de partij hiermee nog niet gespeeld. De tegenstander vond naar eigen zeggen toch altijd nog een goede zet, waardoor de fuifbeesten annex klasgenoten van Sven hem toch iets langer moesten missen dan aanvankelijk gepland. In een eindspel dat wegens materiaaloverwicht van zwart vroeg of laat moest renderen, slaagde Sven erin een pionnetje over te loodsen en daarmee was de kous af en kon het echte feestje beginnen.
Bord 3:
Pascal deed het openingsnieuwtje van zijn clubpartij tegen Sven nog eens over, helaas tegen een tegenstander die hier niet van onder de indruk was. Met ongeveer dezelfde zetten als in vorige partij slaagde Pascal erin opnieuw behoorlijke druk op te bouwen tegen de vijandelijke koning, maar liep een beetje te hard van stapel en kwam uiteindelijk aan de verkeerde kant van een afruil te staan en verloor hierbij de kwaliteit. Tegen een tegenstander die (blijkt uit interview na de partij) ooit nog boven de 1900 Elo gestaan had, kon hij deze tegenslag niet meer verwerken en werd voorts vakkundig koud gemaakt.
Bord4:
Sven DS. vond een goed antwoord op het damesgambiet dat zijn tegenstrever hem voorschotelde en slaagde er vrij vroeg in de partij in met de zwarte stukken gelijkheid te bereiken. Wit zag zich zelfs een beetje verkrampt doordat zijn stukken naar behoorlijk onaangename velden verwezen werden. In een nog onbeslist middenspel gaf zwart beetje bij beetje dat voordeel terug uit handen(wit loodste zijn slecht geposteerde stukken gaandeweg terug naar beter oorden)n slaagde Sven er op een gegeven moment toch in een doorbraak te forceren en een vrijpionnetje te creeëren. Helaas voor Sven reageerde zijn tegenstander hier uitermate berekend op, waardoor er een eindspelsituatie kwam die bij elke zet(en vooral na een ongelukkige achterwaardse paardzet van Sven)meer en meer naar remise begon te rieken. Hetgeen uiteindelijk ook overeengekomen werd. Misschien een beetje een gemiste kans, hoewel het eindspel een precisie en vaardigheid vereiste waarover uw verslaggever vooralsnog onvoldoende beschikt.
