Veel volk woensdag voor de derde ronde van het clubkampioenschap.
Vier partijen werden afgewerkt, waarvan hier een beknopt verslag.
Partij 1: Piet-Philip
Piet opende sterk en kon al vrij snel een stevige stelling bereiken met ruimtevoordeel en beter geplaatste stukken. Hierin werd hij een beetje geholpen door Philip, die een koningspionnetje opspeelde met de bedoeling een loper te “fianchetteren”(schuin te zetten), maar vervolgens die loper ergens anders neerzette, waardoor Piet met zijn eigen zwarte loper Philip’s rokade onmogelijk kon maken.
Het dient gezegd, ondergetekende had, indien hem de keuze was gegeven zo rond de 15e zet veel liever de plaats van wit ingenomen aan het bord als de zwarte zijde.
Philip gaf zich echter niet gewonnen en vocht vanuit zijn gedrongen stelling fors terug. Nadat ik de partij even uit het oog verloor bleken de kansen plots gekeerd. Philip slaagde erin een stuk te winnen, deels omdat Piet een beetje te onversaagd in de aanval getrokken was. Philip bewaarde de nodige koelbloedigheid om de partij in winst om te zetten en behaalt zo een knappe 2 op 3. Alvast een goed begin om de top-5 ambitie van droom naar realiteit om te zetten!
Partij 2: Sven C.-Germain
Sven opende vrij aardig en wist Germain reeds van bij het begin onder druk te zetten. In een opening die met een beetje goede wil als Russisch gecatalogiseerd kan worden, kaapte Sven een stuk weg. Germain kon nogthans het verloren stuk onmiddellijk terugwinnen door een pionvorkje te spelen, maar verkoos in plaats daarvan een sappig pionnetje in het centrum te slaan. Een foute beslissing zo zou blijken, en één die achteraf op wat gevloek onthaald werd. Volgens Germain verloor hij immers hier de partij die zo goed als gewonnen zou geweest zijn. Ikzelf zag eerder gelijke kansen.
Met een stuk voor een pion wist Sven de partij verder naar zich toe te trekken, hetgeen resulteerde in winst. Ook Sven handhaaft zich dus voorlopig in de hogere regionen van het nog prille klassement.
Partij 3: Freek-Tom
Freek verloor reeds vroeg in de partij een pion, maar kreeg hiervoor een aardige stelling en ruimtevoordeel. Hij slaagde er later in niet enkel zijn pion terug te winnen, maar daarenboven ook nog een extra pionnetje(of 2?) af te snoepen van Tom. In een eindspel met elk een toren en Freek met pionnen meer had de partij een geklonken zaak moeten zijn voor Freek, maar Tom slaagde erin een moeizame remise af te dwingen. Oefening in eindspelen dringt zich op voor Freek, die desondanks tevreden leek met een punt tegen een altijd moeilijke tegenstander als Tom.(Om het met de woorden van Johan te zeggen :”Tom is ne moeilijken, zelfs in t’ schaken” al ging dit citaat eerlijkheidshalve aanvankelijk over iemand anders)
Partij 4: Pascal-Klaas
Deze partij was wellicht de mooiste partij van de avond. Pascal, die zich goed voorbereid had om Klaas een Spaans poepje te laten ruiken, kwam goed uit de opening en betrad een kansrijk middenspel voor beide partijen. Klaas die aan de gevolgen van vermoeidheid en overmatig Tripel-gebruik onderhevig was, vreesde zelfs op een gegeven moment voor het punt. Pascal, die in ware Japanse stijl de voorzitter dit eerverlies wou besparen, stak een handje toe door een pionnentje cadeau te doen. Helaas voor Pascal was hiermee de kous af(of juist niet af), want het pionnetje in kwestie hield zijn stelling tesamen en de afwezigheid ervan maakte van Klaas zijn witte loper een waar monster.
Toch een uiterst verdienstelijke poging van Pascal die Klaas op clubniveau sedert een tijdje al nog eens kon doen zweten.
