The final countdown

Aan de eindmeet worden de punten uitgedeeld. Hoewel niemand de soevereiniteit van kampioen Luc nog kon bedreigen, lagen een aantal plaatsen in de weegschaal. 2e,3e en 4e plaats konden nog wisselen van plaats, al maakte Philip door zijn afwezigheid zonder verwittigen(en het daaruit voortvloeiende forfait) al snel duidelijk dat de strijd vooral tussen Tom en Germain zou gaan voor plaatsen 3 en 4. Een verslag…

Germain-Tom

Voorafgaand aan de partij, en uw verslaggever hoopt dat hem de indiscretie vergeven wordt, een unicum… Tom die eens op voorhand gekeken heeft naar de speelstijl van zijn tegenstander. Germain speelde goed mee, het moet gezegd worden. Een oude partij van Germain tegen Klaas liep tot zowat zet 10 compleet gelijk. Dat leverde aan het begin van het middenspel een stelling op waarover vooral zwart niets te klagen had. Wit had echter ook nog voldoende kansen, zo illustreerde Germain door amper na beëindiging van de opening zijn dame op één lijn te zetten met de witte loper, dreigend te slaan op f7 met mat. Zwart had een aantal dingen kunnen doen. De toren verplaatsen, rokeren,… De hand van Tom zweefde echter verschillende malen aarzelend boven een pion aan de andere kant van het bord. Aanwezige toeschouwers hielden het hart vast toen Tom de overduidelijke matdreiging niet leek te zien. Helaas voor Tom bleef het niet bij zweven en Germain behaalde een van zijn eenvoudigste overwinningen van het seizoen. In de eindstand liet Tom hierdoor in extremis nog een mooie derde plaats schieten en diende zich met de vierde stek tevreden te stellen. Germain sloot door de overwinning – het moet gezegd- een sterk seizoen  af als derde.

Luc – Pascal

Wie zal zeggen of het Luc was die eens te meer zijn superioriteit bewees, Pascal die een middelmatig seizoen doortrok in zijn laatste prestatie, of een combinatie van beiden…? Pascal opende met een mij onbekende opening, waarbij de witte loper alras tot een gedrocht verwerd, volkomen uit het spel gehouden door de eigen pionnenformatie. Toen hij even later met de triomfantelijke kreet : ” Aha eindelijk eens een van zijn paarden kunnen pakken!” zijn overgebleven goede loper verkwanselde en Luc het centrum verder sloot door pionnetjeschuif te spelen, zag de partij er al vrij snel deprimerend uit voor onze Marokaanse vriend. Een paar kansen over het hoofd ziend, die misschien aan de dameszijde nog voor wat tegenspel haden kunnen zorgen, zorgden ervoor dat de situatie uitzichtloos werd en Pascal gooide dan ook even later de koning neer. Luc sluit aldus met 1 verlies en 1 remise oververdient het seizoen af als “Campione”. Bij deze nogmaals proficiat!! Pascal eindigt ergens in de middenmoot. De precieze plaats kan nog afhangen van de inhaalprestaties van Piet.

Piet-Freek

Freek verrasstte door met siciliaans uit te pakken. Een opening die hij naar eigen zeggen in zijn jonge tijd wel eens placht te spelen. Met een aantal sierlijke zetten tekende Freek een zwarte draak op het bord, terwijl Piet zich in een  ondertussen vrij bekende egelpositie opstelde. Uw verslaggever verloor op dit moment de partij even uit het oog en toen hij een wijl later opnieuw aanschoof, stond het er “alangsom” slechter voor voor Freek. De kwaliteit had hij immers al moeten opgeven en Piet penetreerde(zoals enkel Piet dat kan-althans zo wordt beweerd) diep in Freek…zijn stelling. Pionnenverlies was niet meer te vermijden, en zo diende ook Freek zich met de schamele troost niet als laatste te zijn geëindigd tevreden stellen. Piet, die een knappe terugronde afwerkte, had zijn eindsprint iets vroeger moeten inzetten, want kan zelfs mits winst in de overige inhaalmatchen de top vier niet langer halen.

Philip-Sven

Philip, die in het verre Spanje vertoefde, vergat Sven in te lichten omtrent zijn afwezigheid, en deze laatste claimde de overwinning op forfait. Philip probeerde nog per sms een spaanse opening, al bleek even later dat hij met een penetratie ala Piet een spaanse opening had gevuld met zijn glimmende…(voor de duidelijkheid-en te controleren in het originele smsje-gaat het hier om een citaat van de man zelf). Al dat penetreren ten spijt echter kijkt Philip na een match of 14 tegen een schamel punt aan en dat volstaat bij de huidige lichting shakers voor een laatste plaats.

Rest ons nog het weekend, en de afspraken voor komend seizoen. Voorlopig ziet het er naar uit dat we niemand verliezen, al wordt dat wellicht nog even afwachten.

Met een verdiende kampioen, een nieuw clublokaal, en een hoge penetratiegraad zullen we het volgend seizoen de slabakkende kar wellicht wat vlot moeten trekken. Voorzitter Tom zal met één strenge hand (en één onschuldige kinderhand) een poging ondernemen de discipline te herstellen. Bij deze een dankwoord aan allen en een warme uitnodiging om er volgend jaar opnieuw vol tegen aan te gaan!

Ronde 12

Op Germain en Luc na, waren de voltallig shakers aanwezig gisteren. Piet zijn haar was gegroeid, maar dat kan ook slechts een indruk zijn, omdat we hem zolang niet gezien hadden.

Nu we het toch over Piet hebben; Hij is goed op weg om wat partijen in te halen en rijft tegenwoordig makkelijker punten binnen als een boer hooi in het oogstseizoen. Een sterke terugronde doet hem vermoedelijk net te kort schieten om het tot de top van het klassement te schoppen, maar een derde of vierde plaats moet haalbaar zijn. Gisteren was Pascal het kind van de rekening.

Pascal – Piet

Nog een keertje d4 geopend door Pascal. Sinds het vertrek van Johan al enige tijd geleden dat we dat nog op de borden zagen.  Een heel ander type partij was het gevolg. Beide spelers hielden elkaar heel lang in evenwicht, en bij het ingaan van het eindspel leek de stelling nog altijd praktisch symmetrisch. Wat de partij op zich (alhoewel ik pas laat aanschoof en waarschijnlijk hierover niet echt eerlijk kan oordelen) aan spanning leek te missen, werd door het eindspel in ruime mate goedgemaakt. Pascal leek het enige tijd te zullen halen, maar Piet en de tijdsnood zorgden ervoor dat hij toch niet echt voordeel kon verwerven. Een aantal kleine foutjes aan beide zijden zorgde ervoor dat de kansen om de haverklap keerden. Uiteindelijk kon Pascal de stelling op het bord onvoldoende lang analyseren wegens tijdsgebrek en deed hierdoor een aantal mindere zetten. De verdienste van Piet was dat hij hiervan dankbaar gebruik maakte en geen steken meer liet vallen totdat Pascal door zijn vlag ging. Proficiat Piet en knap eindspel van beiden!

Philip – Freek

Toen de serveuze de nieuwe bestelling kwam opnemen vroeg ze gekscherend wie er aan het winnen was. Ik natuurlijk antwoorde Freek met de nodige bravoure. Een boude uitspraak die echter later die avond bewaarheid zou worden. Philip starte deze keer nochthans niet slecht, en slaagde erin een pionnetje voor te komen. Toen hij een flink eind in het middenspel een paardvorkje kon zettenwaardoor onvermijdelijk een van Freek’s stukken van het bord moest, zal hij in zichzelf toch de winst als binnengehaald gedacht hebben. Helaas voor Philip vond de wijkende Dame een uitstekend plekje, en zelf de toren die Philip sloeg kon door de gevaarlijke aanvalskansen die Freek plots creeërde de balans niet meer in het voordeel van Philip doen omslaan. Knap van Freek dat hij er deze keer in slaagde het hoofd koel te houden en de druk zodanig op te bouwen dat Philips positie implodeerde. Freek neemt een vlucht vooruit, weg van de laatste stek, die door Philip steeds steviger ingepalmd lijkt te worden.

Sven – Tom

Tom verscheen een beetje opgejaagd en moe aan de start. De concentratie leek niet 100% aanwezig en dat weerspiegelde zich ook in de partij. Sven kwam uit de opening met een overwicht op het middenveld en vrij snel al aardig aanvalspotentieël; Tom kon over een sterke zwarte loper beschikken, maar kreeg slechts met de nodige moeite de andere stukken in stelling.  Zoals Tom correct aangaf in de analyse na de partij deed Sven er niet goed aan zijn zwarte loper op f6 te ruilen voor het paard. (Ter info: de computer springt van +1.5 naar 0.36 voordeel voor wit). Tom slaagde er door deze ruil in de stukken die tot dusver nog enigzins geblokkeerd waren te ontwikkelen. Een aantal ruilen later, en met de dames van het veld overschouwden beide spelers een bord dat weliswaar materieel niet veel verschil opgeleverd had, maar waarbij de koningsstelling van Tom toch gecompromitteerd was en hem een aantal geisoleerde pionnen had opgeleverd. Het bleef echter spannend tot het einde, temeer daar Sven kwistig met de klok was omgesprongen, waardoor tijdsnood dreigde. Tom maakte uiteindelijk de allerlaatste fout van de partij, waardoor Sven dit erg belangrijke punt kon binnenhalen.

Graag nodig ik Germain of Luc uit om hun partij als reactie op deze post te publiceren.

Ronde 11 (en een beetje ronde 10)

De ketting dient nog eens aangespannen te worden, er moet opnieuw olie op de motor, het slappe koord hangt ietwat te slap,… Kortom in ronde 10 hebben de shakers zich van hun slechtste kant laten zien. Op de oorspronkelijke speeldag ging slechts 1 partij door. Germain en pascal zullen zich vrij eenzaam gevoeld hebben. Pascal echter zal hiervan het meeste last gehad hebben, want kon het punt niet binnenhalen tegen een alweer sterk spelende Germain. Als ik even heel diep in mijn geheugen tast herinner ik me Pascal iets te hebben horen gezegd als : “een partij die lange tijd gelijk opging maar dan toch in een nare positie terechtgekomen en ten slotte de stelling niet kunnen houden.”

Over Sven-Luc kunnen we al even bondig zijn: ondanks het belang van deze partij voor het klassement speelde Sven een draak van een partij, en werd terecht afgestraft door een zichtbaar tevreden Luc voor (op zijn minst twee) verschrikkelijke blunders.

In Tom-Freek draaide Freek behoorlijk lang vrij aangenaam mee, maar kon in het slot een overlopende pion van Tom niet meer stoppen, waardoor de partij in het voordeel van Tom uitdraaide.

Ronde 11 dan…

De aanwezigen:

Pascal en Tom, Freek en Sven, Luc en Philip. Piet? alweer afgezegd?! Toch een positieve noot van de redacteur:  Piet heeft initiatief genomen om de achterstallige partijen in te halen en lijkt zinnens dit seizoen toch alle partijen af te werken. Hopelijk wordt nu ook spoedig de daad bij het woord gevoegd.

De partijen dan:

Tom vs Pascal

Een beetje een soortgelijke situatie voor Tom als in de vorige ronde; een partije die heel lang materieel gelijk opging. In het eindspel gaf Tom andermaal blijk van bedrevenheid. De onhoudbare opmars van zijn pion bracht hem(en het moet gezegd; onhoudbaar omdat deze heel professioneel naar de overzijde werd geloodsd)opnieuw de zege. Pascal die inzag dat de pion niet meer te stoppen was zet op zijn manier zijn ietwat belabberd seizoen voort met een nieuwe nederlaag. Proficiat Tom en sorry Pascal voor de scherpe commentaar.

Luc – Philip

Het wordt hoog tijd dat Philip hem een kruiwagen aanschaft. En neen, niet om de buizen mee te dragen die hij op voorgaande partijen behaalde, maar wel om zijn goede vormpeil uit andere competities tot in Wetteren vervoerd te krijgen. Toegegeven, Luc is niet de eenvoudigste tegenstander, en na de onaanzienlijke nederlaag die ondergetekende in voorgaande ronde leed tegen de competitieleider zal hij in deze niet te hoog van de toren blazen. Toch bleek alweer vrij vroeg de partij in een beslissende plooi te liggen. Luc zag er weerom heel tevreden uit, en deze keer wist hij zelfs onmiddellijk aan wat het lag. Door ook in deze partij geen punten te laten, bleef hij afgetekend leider, een punt los van het achtervolgende trio en op een zucht van de eindmeet. Het programma voor Luc, met Tom en Germain als nummers twee en vier belooft echter nog enige spanning in de competitie te houden.

Freek – Sven

Italiano. En zeer blij daarmee. De door uw verslaggever doorgestuurde link(chessforkids) leek Freek bekoord te hebben en zette hem aan om een minder behoudende versie van het Italiaans te spelen, met vrij snel d4(voorbereid met c3) in plaats van de meer behoudende variant(met d3) waaraan Freek normaliter de voorkeur gaf. Helaas bereidde Freek het verkeerde kleur voor(voor de zwartspeler terwijl hij met wit moest). Toch werd het een aangename pot schaken, waarin Freek een aantal kleinere fouten en het daaruit resulterende pionverlies sterk compenseerde door uitstekende stukplaatsing. Freek slaagde er ondanks de materiële achterstand in heel de partij door gevaarlijk te blijven, en Sven slaagde er maar niet in zijn voordeel om te zetten in een beslissende eindspurt. Moegetergd door de constante verdediging besloot Sven de dames te ruilen, en misrekende zich hierbij dan nog, waardoor de partij in extremis nog spannender werd dan bedoeld. Gelukkig had Sven op dat moment reeds een gezonde voorsprong in pionnen, die door Freek zelfs met de voor hem geslaagde ruil niet meer af te stoppen waren. Bij deze toch nogmaals proficiat met de goede partij Freek!

Ronde 9 (en een beetje ronde 8)

Welcome Chess Fan’s

Gisteren werd in zaal ‘de groene noot’ de negende ronde van het vermaarde nationaal kampioenschap the happy shakers afgewerkt.

Veel verslag is hier niet aan, gezien twee partijen wegens afwezigheid niet vermochten doorgaan.

Belofte maakt echter schuld en daarom op verzoek van Germain eerst een kort verslag van de (voor het klassement belangrijke)partij tussen Sven en Germain.

Sven tradt aan met de witte stukken ten huize Germain. Een voorteken aan de wand, zo zou blijken want Germain vermeldde “thuis nooit geconcentreerd te kunnen spelen”. Sven schoot vrij goed uit de startblokken en slaagde er na de opening in een pionnetje voor te komen. Germain mocht echter niet klagen, want kreeg voor dat pionnetje de beter ontwikkelde stukken. Vooral de vroeg uitgebrachte dame zorgde voor enige kopzorgen. Nadat de partij zich een tijdje vooruit trok zonder veel opwindends aan beide zijden, beging Sven helaas de eerste echte blunder van zijn seizoen(hoewel computer achteraf uitwees dat daarmee zijn kansen op winst(in mindere mate), maar zeker op remise verre van verkeken waren-maar dit zijn uiteraard vijgen na pasen). Zaak is dat Germain een stuk in beslag nam, maar wel de kwaliteit en een pion moest laten. Zuiver voordeel voor de Germ dus, maar de stukken van Sven stonden wel vrij actief gepositioneerd, en een koningsaanval bleef toch voor enige dreiging zorgen. De analyse ter plaatse achteraf verschilde enigzins naargelang de zienswijze; volgens Germain was de partij daar al 100% binnen, terwijl Sven zichzelf toch nog kansen toedichte. Eerlijk is eerlijk. De computer gaf zwart een stevig voordeel, maar één of twee gespeelde zetten later eeuwig schaak kansen voor wit(die Sven tijdens de partij niet benutte). En dus geschiedde; de aanval draaide in de soep en Germain verwierf een beslissend voordeel- en bij benadering zelfs een compleet gewonnen partij. “OPEENS” -meestal een zinssnede om in sprookjes de spanning op te wekken- echter blunderde Germain volslagen onverwacht zijn dame weg, waardoor Sven deze uiterst belangrijke partij(voor de eerste plaats in het klassement) alsnog-en Germain deze is voor jou(knipoog) VOLSLAGEN ONVERDIEND binnenhaalde.

Een verslag dat gezien de partij ongetwijfeld opnieuw te lang is en bijna doet vergeten dat in ronde 9 toch 2 andere interessante partijen op de agenda stonden.

Philip gaf Germain partij met de zwarte stukken. In een bijzonder scherpe opening leek het erop dat Philip reeds vrij vroeg een stuk wegblunderde (terwijl een paard aangevallen stond gaf hij een schaakje dat geen werkelijk gevaar inhield en toen ook dit stuk aangevallen werd door een pionnetje was het stukverlies een feit). In de praktijk toverde Philip met zijn dame(en een beetje hulp van Germain) een situatie op het bord waarbij het stukverlies zelfs kon omgedraaid worden in voordeel van kwaliteit. Helaas dreigde een stevige aanval(die volgens de mening van de redacteur niet beslissend hoefde te zijn) en Filip nam het zekere voor het onzekere en ruilde de dames, waardoor het stukverlies definitief werd. De partij kabbelde zonder echte blunders langs weerszijden voort naar een ending die met een stuk minder uiterst voorspelbaar bleek. Germain gaf deze keer geen stukken meer weg en haalde hiermee het punt binnen. Philip had in deze partij (alweer volgens ondergetekende) het risico op de aanval op zijn centraal staande koning moeten nemen door de door Germain onverdedigde toren te slaan. Gezien ook uw verslaggever verre van een erkend schaaktalent blijkt kan deze analyse wellicht ook niet correct blijken te zijn.

Freek -Pascal

Freek opende uitstekend in de hem welbekende italiaanse partij. Pascal, die naar het einde van de opening bewust een piece touché voorbij het alziende oog van Freek trachtte te loodsen, werd door deze laatste kordaat op zijn onsportief gedrag gewezen en moest alsnog het aangeraakte stuk spelen.(hoewel ook beter analyse dan ik kan geven dit dient uit te maken denkt uw verslaggever dat Pascal zich hier uiteindelijk voordeel mee deed. Zijn eigenlijke geplande zet was immers het volgens mij ongegronde offer Lxf2). However, de partij zette zich voort. Freek slaagde er mijns inziens in het psoitionele betere van de partij te verwerven, maar maakte onvoldoende gebruik van het hiermee verworven voordeel. Erger nog, na een uitstekende opening en goed ingezet middenspel voldge(alweer?!) de beslissende blunder. Geen haar op het hoofd(geen van de drie) van Pascal die er toen nog aan dacht de partij uit handen te geven. En aldus geschiedde. Pascal haalde het punt binnen.

In de rand van het gebeuren, maakten Johan en Sven een studie van de italiaanse opening. Met veelvuldig toegestane terugname van zetten bleek Sven(aan de zwarte zijde van de italiaanse partij) toch telkens het voordeel te kunnen aantonen. Johan ging het echter eens op de computer bekijken. Gelukkig voor ondergetekende zal dat vooral ten nadele van de leden van vrijpion blijken.

Ronde 7 (en een beetje ronde 6)

“IK ZIE DIDIER VERBAERE ALLE DAGEN!!” was de kreet die met Philip mee kwam binnengewaaid, en de laatste wedstrijd van ronde 7 in gang bracht.

Ondanks de bijna gelijke aantallen waren de gasten aan de andere kant van de toog ons deze keer in decibels veel te sterk af.

Dit weerhield de voltallige crew der Shakers er echter niet van een spannende zevende ronde af te werken. Voorheen echter nog een kort bericht van 2 partijen uit ronde 6.

De vorige speeldag werd gekenmerkt door een redelijk massale afwezigheid waardoor behoorlijk wat inhaalpartijen werden veroorzaakt. Enkel Germain en Freek slaagden erin hun partij af te werken. Van wat ik daar van gehoord heb zullen ook deze heren snel weer terug in hun warme zetel gezeten hebben. Germain maakte er (en nogmaals, sorry Freek enkel van hear say) een one man show van en blies Freek van het bord. Tijd ook voor het moraliserende vingertje, want sommigen hadden nog inhaalpartijen af te werken en mogen daar in’t heel kort eens werk van maken(Piet?).

Ten huize Pascal eindigde dinsdag de inhaalpartij Pascal-Sven op remise. Pascal startte heel sterk en kreeg meer dan zijn deel van de kansen om de partij in een definitieve plooi te leggen. Helaas voor hem liet hij achterwege om reële schade aan te richten, waardoor Sven, die materieel het evenwicht hield, door wat afruilwerk terug in het spel kon komen. Een pluspion voor Sven dreigde zelf de hele partij op de helling te zetten voor Pascal, maar gelukkig voor hem zag Sven op een gegeven moment niet meer dan remise(wat door de computer thuis met klem ontkend werd!)wat door Pascal  aanvaard werd. Al bij al over de hele partij toch een eerlijk resultaat me dunkt.

Germain begon dus voor het eerst dit seizoen als onbetwiste leider aan een speelronde(voorheen altijd gedeeld aan de leiding). Een verantwoordelijkheid die hij blijkbaar bijzonder moeilijk om dragen vond, want voor het eerst dit seizoen ook moest hij de duimen leggen. Tom was de beul van dienst, en maakte de klus af door in een behoorlijk evenwichtige gestarte partij eerst 1 pionnetje en daarna 2 in te pikken, en ook 1 van die twee veilig naar de overzijde te leiden. Tegen het geweld van een extra stuk kon zelfs Germain niet op en zo leed hij dus zijn eerste verlies dit seizoen. Tom deed in het klassement een gouden zaak en vindt na een ietwat mindere seizoensstart opnieuw aansluiting bij de kop van het klassement.

Sven, die dan weer voor het eerst dit seizoen de (gedeelde) leiding in ronde 6 uit handen had moeten geven, begaf niet onder de druk die door de broer van Didier Verbaere ontwikkeld werd. Philip kwam nogthans stevig voor de dag en slaagde erin een mindere openingsfase tot een min of meer evenwicht te brengen in het middenspel. Een positie kwam hierdoor op het bord die accuraat spel vereiste langs weerszijden door de gecomprommiseerde veiligheid van beide koningen. Het was Philip die de eerste en de laatste fout begin. Een pionvorkje hing al een tijdje in de lucht, maar Sven worstelde nog even met de praktische uitwerking. Uiteindelijk diende hij zelf eerst een pionnetje te offeren om het (mini) plannetje tot uitvoer te kunnen brengen. Philip zag dit niet aankomen en moest het vanaf dit moment met een toren minder stellen. Toen even later door een aftrekschaak de dame verloren ging eindigde Philip de partij met de droeve noot “Ik zie ook niets hé”.

Luc maakte “met zijn ambetante paarden altijd” Pascal het leven zuur. Ik vermoed een zekere psychologische dwangmatigheid bij Pascal om tegen deze tegenstander steeds een stuk weg te geven(en het liefst een belangrijk), want in een daad van ware naastenliefde deed Pascal zijn Dame cadeau. Meer moet (en excuses aan de spelende partijen) dan ook over deze partij niet gezegd worden, behalve dan dat Luc alweer zijn positie in de top van het klassement met hand en tand verdedigt.

Piet en Freek werkten de laatste partij van de avond af. Piet trok door -en ik wend me opnieuw tot caféklap achteraf- een blunder van Freek aan het langste eind. Unlike Pascal vond Freek de vriendschap van Piet slechts een minder stuk waard, maar Piet toonde desalniettemin zijn dank door vakkundig het punt binnen te rijven.

Voor het kampioenschap brengt dit(wegens onder andere nog een inhaalpartij voor Luc) een top vier teweeg die dichter op elkaar zit dan een boer op zijn kiekens. Daarna volgt een kloofje met de tweede helft van het klassement. Sven voert voorlopig het minipelotonnetje aan, maar Luc moet Piet nog partij geven en meende mede hierdoor  (in een ongetwijfeld zwak moment(naar het schijnt overwoog men ooit nog een gedwongen opname)) kampioen te kunnen spelen dit seizoen. U en de verslaggever weze gewaarschuwd!

Ronde 5

Op aanraden van Sven werd afgesproken in the green note om de vijfde speeldag af te werken. In tegenstelling tot de vorige partij die ondergetekende daar afwerkte was er nu echter betrekkelijk meer rumoer. Afwachten dus wat de navraag bij Pierot oplevert in de zoektocht naar een nieuwe speellocatie.

Het schaken zelf dan:

Piet en Pascal gaven verstek en zijn bijgevolg niet opgenomen in het verslag.

Germain en Luc vochten een duel uit met als inzet de leidersplaats. Luc gaf aan dat de partij in de beginfase gekenmerkt werd door een blunder aan weerszijden van het bord. Wie nu precies eerst voorkwam is mijn in Duvel geweekte brein inmiddels vergeten, maar feit blijft dat na de wederdienst de stukken en stelling opnieuw behoorlijk gelijk stond(en). Beide heren speelden aan een stevig tempo en er werd heel wat afgeruild. Zo veel, dat wat overbleef te mager bleek voor beide partijen om de winst nog binnen te kunnen rijven. Een remise werd afgesproken en door de remise van Tom en Sven had dat tot gevolg dat er in de top van het klassement weinig veranderde.

Philip zal gisteren wel eens deftig gevloekt hebben. Het wil maar niet lukken in het wetterse om de uit Kalken geïmporteerde strijdlust om te zetten in resultaten. Deze keer was Freek de beul van dienst.

Nochthans begon Flup goed aan de partij en kwam tot zelfs 3 pionnen voor! In ruil daarvoor moest hij wel toestaan dat Freek een stevige stelling kon uitbouwen met behoorlijk wat dreiging voor de koning. Misschien had dit nog goed kunnen aflopen, maar het weggeven van een loper gooide alweer roet in het eten voor Philip. Naar eigen zeggen was het spel om zeep vanaf dat moment. Freek knoopte het matnet verder toe en Philip gaf net voor het onafwendbare bewaarheid werd gedesillusioneerd op. Voor wie het interesseert: de opening was Italiaans en wellicht haalde Freek hier het meeste voordeel uit.

Tom en Sven werkten de laatste en langste partij van de avond af. Sven die in het verleden al in 90% van de officiële partijen (en volgens Tom zelfs 100%-men kijke er de archieven op na!) het onderspit moest delven tegen de veelal vroege en forse aanvalszucht van Tom, besloot eens een andere strategie aan te wenden door siciliaans te spelen. En zie… dat leverde resultaat op. Een gezappige opening waarbij beide spelers hun stukken vrij vlot tot ontwikkeling konden brengen was het gevolg.  Tom iets actiever en sterker aanwezig op de koningszijde, Sven die behoorlijke druk op het middenveld ontwikkelde door een batterij van torens en dame op te zetten. Aan de dameskant zat door doorgeschoven pionnen de boel vrij snel vast. De partij die als spannend en boeiend werd ervaren door de opponenten ging geruime tijd gelijk op. In de slotfase slaagde Sven er weliswaar in eerst 1 en daarna 2 pionnen voor te komen. Een gewonnen eindspel denk je dan, maar door de ongelijke lopers die in het eindspel overschoten bleken de pionnen niet de verhoopte winst op te leveren en werd remise afgesproken.

Inhaalpartij

Gezien mijn afwezigheid op de officiële speeldag helaas geen verslag van de partijen. Algemeen enkele bedenkingen dus:

–>Germain die blijft maar winnen

–>Tom geraakt op dreef

–>Piet zijn beste jaren lijken achter de rug

–>Pascal ziet soms wat wazig op de speeldagen

–>Luc houdt zijn kansen gaaf

Uit licht narcistische overwegingen, en omdat het de enige partij is waarvan ik kan getuigen hieronder een bondig verslag van de partij Sven-Freek

In een gezellige en uiterst aangename schaakomgeving(the green note) gaven onder begeleiding van een jazzmuziekje Sven en Freek elkaar partij. Sven opende Spaans en Freek ging tot zet 4 aardig mee. Toen(en het kan ook enige zetten later geweest zijn) rokeerde Sven, waardoor Freek op een presenteerblaadje de e-pion kreeg aangeboden. Onweerstaanbaar voor Freek zo bleek, die door het slaan toch reeds vrij vroeg in een vervelende situatie terechtkwam. Een zet of twee verder werd het eerste stuk gratis verpatst en nog twee zetten verder ging ook een toren gratis voor de bijl. Wat volgde was te lang om te beschrijven en kwam er op neer dat Sven zoveel mogelijk ruilde om naar een gewonnen eindspel te gaan(terwijl Freek het moet gezegd, met de weinige wapens die hem nog ter beschikking waren nog een beetje druk ontwikkelde); Uiteindelijk gingen in de eindfase(toen de partij reeds lang gespeeld was) achtereenvolgens de Dame en de overgebleven toren (alweer gratis) voor de bijl. Een partij om snel te vergeten dus, ware het niet dat beide spelers de benutte spelersruimte uiterst geschikt achtten voor de verdere voortzetting van het schaakseizoen.

Clubkampioenschap ronde 3

Blog er de blogger de blog… wie leest deze verslagen eigenlijk nog?

Vooraleer de sardienen woensdag op blik gingen werden zij eerst nog eens grondig gerookt. Het tweede blik was ondanks zijn kleinere omvang alvast een stuk aangenamer om in te vertoeven.

Drie partijen stonden op het programma en het werd een ronde met de nodige verrassingen. “Verrassingen?!” hoor ik u zeggen… Philip die komaf maakt met een blunderende Piet bracht eindelijk zijn succevolle speelstijl mee uit Kalken. Pascal die al voor de tweede partij op rij rare toeren uithaalt en veel meer weggeeft dan hij eigenlijk aan zijn status verschuldigd is. En Luc tenslotte, die er niet in slaagt een positie met veel druk op de koningszijde van Sven om te zetten in een succesvolle aanval en in een verloren eindspel terechtkomt.

Ere aan wie ere toekomt dus. Philip, Germain en Sven maakten in deze ronde de (het moet gezegd-in de ene partij al grotere dan in de andere)dankbaar gebruik van de fouten van hun tegenstrevers om hun punt binnen te halen.

Een spannende competitie belooft het in ieder geval te worden! Het seizoen is nog lang en voor wie goed startte valt de constante nog enige tijd te behouden. Wie niet zo een razende start nam heeft nog alle tijd om de zaken op orde te stellen. Een zeer kort overzicht:

Germain-Pascal

De uitzondering van op Shakersweekend uit de partij tussen Klaas en Sven te na gelaten kan gesteld worden dat wie zijn Dame voor het nemen laat een stevige kans maakt het onderspit te moeten delven.  Germain die vermoedelijk zelf al menig Dame in cadeauverpakking bezorgde maakte in ieder geval korte metten met de partij. De krasse senior bewijst dat hij nog stevig uit de startblokken schiet en wordt ook dit seizoen ongetwijfeld een factor om rekening mee te houden.

Piet-Philip

Een andere partij als in de laatste ronde voor Piet. Waar hij zich in de voorgaande ronde zich niet op ernstige blunders liet betrappen, gaf hij hier zowaar een stuk weg. Philip die zijn uitstekende seizoensstart in Kalken dus eindelijk kan transferen naar de shakers antwoordde met een kort dankuwel en haalde de partij droog binnen.

Luc-Sven

Ruilvariant van Ruy Lopez, voor wie hier een boodschap aan heeft. De pion op e5 stond verschillende beurten en prise, maar Luc durfde het niet aan om te slaan. Enige computeranalyse achteraf toonde ook aan dat slaan geen evidente voorsprong betekende. En dus sleurde de partij zich voort. Luc in de aanval, maar een beetje te veel tijd spenderend om zijn stukken in de juiste slagorde te brengen-Sven die in eerste instantie consolideerde maar er dan in slaagde om een klein valletje op te zetten, wat hem pionwinst opleverde en de scherpe kantjes van Luc’s aanval af te nemen. Nog niets gebeurd op dat moment, maar een tactisch pionnensteekspel in het midden draaide in het voordeel van Sven uit, die een gewonnen eindspel niet liet liggen.

Clubkampioenschap ronde 2

Gisteren konden we op een voltallige aanwezigheid rekenen. De messen werden geslepen en de degens gekruist. Een impressie gebaseerd op de cafégetuigenissen achteraf:

Philip-Germain

Beide partijen speelden een aantal obligate openingszetten en deden dat in een stevig tempo en zonder onmiddellijk zichtbare fouten. Bijgevolg was de partij bij het afronden van de opening vrijwel in evenwicht. Philip zat zichtbaar te denken aan glorieuze overwinningen in zijn andere club toen hij Germain de kans gaf een vol stuk in te palmen door middel van een paardvorkje. Men kenne het gezegde: eens het verval is ingezet… en zo speelde ook deze partij zich verder af. Een stuk werd er twee en resulteerde in het onvermijdelijke. Aldus geschiede… Germain kan tevreden terugblikken op zijn seizoensstart.

Sven-Piet

Geen verrassingen in de opening. Piet speelde zijn zelfde en doorgaans stevige openingsspel en Sven reageerde daar in teken van een snelle ontwikkeling. De keuze tussen lange of korte rokade bleef een tijdje over de partij hangen tot Sven met zijn lange rokade de knoop doorhakte. Dit gaf Piet, die kort rokeerde, de kans om een aanval op te zetten met pionnen en toren op de dameszijde, een vooruitzicht dat Sven toch enige schrik inboezemde. Helaas voor Piet liet hij na om deze aanval ook daadwerkelijk op poten te zetten, waardoor Sven het initiatief kon nemen met een pionnenstorm aan de koningszijde. In een paar zetten leek de partij die kort daarvoor nog behoorlijk in evenwicht was in het voordeel van Sven te zullen kantelen met een veelbelovende aanval op de koningspionnetjes. Omdat het materieel echter nog compleet gelijk stond, en het niet de eerste keer zou zijn in de roemrijke geschiedenis van de shakers dat een mislukte aanval als een ontplofte rat terug in het gezicht van de verbaasde overmoedigaard terecht kwam, was behoedzaamheid en correct spel geboden. Het was echter Piet die blunderde en vervolgens met een vol stuk achter begaf onder de aanvalsdruk. Resultaat 1-0

Tom-Luc

Tussen Tom en Luc geen opvallende blunders waar te nemen. Wel besliste een pionnetje door Luc gewonnen in een beslissende fase over de winst. De partij nam een behoorlijk snelle start en werd in een correct uitgevoerd eindspel door onze Luc binnengerijfd, waardoor deze de torenhoge verwachting van toekomstig kampioen voorlopig lijkt in te lossen.

Pascal-Freek

De verrassing van de avond wellicht was deze partij. Pascal was vergeten dat er geschaakt moest worden en werd daar middels een telefoontje van Sven attent op gemaakt. Helaas vergat hij ook om eenmaal aanwezig dat er geschaakt moest worden, en dat koste hem volledig ten verdienste van een sterk spelende Freek pion na pion. Na drie pionnen achter had Freek het wel gezien(hoewel de schrik voor blunders als een schaduw over zijn schouder bleef hangen) en dacht af te wikkelen naar een eindspel door de dames te ruilen. Pascal moet hier gedacht hebben(of wellicht niet gedacht at all): een pionnetje meer of minder… want de vierde pion werd Freek gratis aangeboden. Dank u wel 0-1 opgave Pascal

Eerste speeldag seizoen 2008-2009

Woensdag 1 oktober werd het officiele startschot gegeven van het nieuwe shakersseizoen light-versie. En de ‘light’ slaat voor het goede begrip op het aantal deelnemers en in iets mindere mate over het verlies aan kwaliteit.

Het belooft opnieuw spannend te worden en daar lijken alvast Pascal en Piet ten volle van overtuigd  door meteen hun eerste punt binnen te rijven.

Pascal maakte Philip in zoals mijn grootmoeder dat met de potjes confituur van weleer placht te doen. Philip kwam-zonder weliswaar extreme blunders te begaan- stelselmatig in een steeds zwakkere positie terecht, wat al gauw resulteerde in kwaliteitsverlies en even later zelf in stukverlies.  Pascal hield, geholpen door zijn weelderige haardos, het hoofd koel en slaagde er zonder al te veel problemen in het punt te halen.

Piet kwam tegen Tom aanvankelijk in een ietwat minder uitgangspunt terecht: hij moest een stuk geven, maar kreeg er twee pionnen voor. Tom moet even later dan toch minstens één mindere zet gedaan hebben, want de volgende keer dat ik even toeschouwer speelde had Piet het verlies reeds ruimschoots gecompenseerd door Tom een vol stuk op achterstand te zetten. Balen was dat voor Tom, die er niet meer in slaagde het tij te doen keren en tegen een secuur speeldende Piet uiteindelijk het onderspit delfde.

Germain toverde naar aloude gewoonte aan een stevig tempo zetten op het bord in zijn partij tegen Sven, die zich enigzins liet overhalen om ook een stuk sneller te spelen dan gewoonlijk. De partij was de hele tijd behoorlijk in evenwicht, en een logische remise werd uiteindelijk afgesproken.

Luc speelde voornamelijk met de donkere loper. Buikloper(vergeef me het grapje) welteverstaan, want hij gaf verstek wegens ziek, waardoor Freek werkloos moest toezien hoe bovenvermelde partijen zich naar hun plot ontwikkelden.